گفت : قضيه اين است كه برادر اوّلى من كوچكترين ماست ، امّا او زنى بد اخلاق و لجباز دارد كه هميشه از بيم آنكه به بلاى بزرگترى مبتلا شود با او مدارا و صبر مىكند و علّت پير شدن او همين است ، برادر دوّمى كه از نظر سنّى برادر وسطى است همسرى متوسط الحال دارد كه گاهى باعث خوشحالى و گاهى باعث اندوه او مىشود و او بخاطر همين ميانسال به نظر مىرسد و امّا من كه بزرگترين برادر هستم ، همسرى بسيار خوش اخلاق و مهربان دارم كه هميشه باعث سرور و شادمانى من است و هرگز امر ناپسندى از او نديده‌ام ، پس راز جوانى من در مصاحبت با اوست ، امّا حكم من ميان شما اين است كه اوّل بايد برويد و پدرتان را نبش قبر كنيد و جسد او را بيرون آورده و بسوزانيد ، سپس باز گرديد تا من ميان شما قضاوت كنم . برادران به جانب قبر پدر رفتند ، برادر كوچكتر شمشير پدرش را برداشت و دو برادر ديگر كلنگ برداشتند ، وقتى آن دو برادر با كلنگ قصد نبش قبر پدر را نمودند ، پسر كوچكتر با شمشير مانع آنها شد و گفت : پدرم را نبش قبر نكنيد ، من سهم خودم را به شما واگذار مىكنم ، پس به نزد قاضى رفتند و ماجرا را گفتند ، قاضى گفت : مال را به من بدهيد ، آنگاه برادر كوچك را فرا خواند و مال را به او تفويض كرد و به دو پسر ديگر گفت : اگر شما پسر آن مرد بوديد مثل اين پسر به حال پدر خود رقّت مىكرديد و راضى به نبش قبر او نمىشديد . از امام كاظم ( ع ) نقل شده : در ميان بنى اسرائيل مرد صالحى بود كه همسرى شايسته داشت ، شبى در خواب ديد كه به او گفته شد : خداوند عمر تو را فلان سال مقدّر نموده كه نيمى از عمرت را در وسعت و توانگرى خواهى بود و نصف ديگر را در سختى و فقر به سر مىبرى ، خودت انتخاب كن كه كدام نيمه مقدّم باشد ، مرد گفت : من همسر عاقل و شايسته‌اى دارم كه در امر معاش شريك من است ، اجازه دهيد با او مشورت كنم و پاسخ دهم . صبح كه مرد برخاست ، ماجرا را به همسر خود گفت : همسرش گفت : اى مرد به نظرم بهتر است نيمه اوّل عمرت عافيت و وسعت باشد ، شايد خداوند به ما رحم كند و نعمت خود را تا آخر عمر در حقّ ما تمام كند . در شب دوّم وقتى آن رؤيا تكرار شد ، مرد گفت : من ترجيح مىدهم نيمهء اوّل عمرم در وسعت و آسايش باشد . پس ، از آن به بعد دنيا به او روى آورد و از هر جهت در وسعت